Βλέπουμε τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να ερμηνευθεί η πρόωρη (και ολίγον ξαφνική) επέκταση συμβολαίου του Σαρλ Λεκλέρκ στη Φεράρι…
Αρχικά, δεν την περίμεναν πολλοί, από τη στιγμή που ούτε ο Μονεγάσκος είχε κάποια πρόταση από άλλη ομάδα, αλλά ούτε και η Φεράρι καιγόταν να τον «κλειδώσει» καθώς η προηγούμενη ανανέωση είχε μεταφέρει την ημερομηνία λήξης του συμβολαίου του στο 2029, σύμφωνα με ξένα ρεπορτάζ.
Ας πάμε να δούμε όμως τι σημαίνει αυτό το γεγονός, τόσο από την πλευρά του 28χρονου πιλότου, όσο και από αυτή της Σκουντερία:
Ανάγνωση 1η: ψήφος εμπιστοσύνης στο Μαρανέλο
Αν μια επανάληψη του 2014 ήταν το χειρότερο σενάριο και μια των πρώτων μηνών του 2022 το καλύτερο, τότε η πραγματικότητα για τη Φεράρι του 2026 βρίσκεται κάπου στη μέση.
Το φετινό πόνημα των «κόκκινων» δεν είναι σίγουρα ένα κακό μονοθέσιο, έχει αρκετά δυνατά σημεία, ωστόσο η εμφανής υστέρηση έναντι του ανταγωνισμού σε ένα συγκεκριμένο τομέα – η κινητήρια μονάδα φυσικά – έχει αναγκάσει τη Σκουντερία σε δεύτερο ρόλο.
Υπό αυτό το πρίσμα, η ανανέωση του Σαρλ δείχνει πως ο ίδιος πιστεύει ακράδαντα ότι η Φεράρι αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία του για τίτλο, είτε μέσω αναβαθμίσεων, είτε μέσω…άλλων τακτικών (ADUO, αλλαγές στους κανονισμούς του ’27). Ναι, μάλλον το πρωτάθλημα του 2026 έχει «κάνει φτερά» – εκτός αν γίνει κάτι τρομερό – αλλά ο Μονεγάσκος «ζει» κάθε μέρα την ομάδα και τις διεργασίες της, και αυτές θέλει να δείξει πως εμπιστεύεται, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Επιπρόσθετα, η αγάπη του Λεκλέρκ για τη Φεράρι δεν είναι κάποιου είδους μυστικό, ούτε και το όνειρό του να στεφθεί πρωταθλητής με τα χρώματά της. Από τη στιγμή που ο ίδιος φαίνεται να νιώθει άνετα μέσα στην ομάδα, με τις προοπτικές της να είναι καλύτερες συγκριτικά με πέρσι (αν και σίγουρα όχι τέλειες), η επέκταση του συμβολαίου του βγάζει αρκετό νόημα.
Υπάρχει βέβαια και μια άλλη πτυχή…
Ανάγνωση 2η: μένει γιατί δεν υπάρχει κάτι καλύτερο (αυτή τη στιγμή)
Η αλήθεια είναι πως το μοναδικό σενάριο που έμπλεκε το όνομα του Λεκλέρκ με μεταγραφή είχε εμφανιστεί από τον χειμώνα και αφορούσε την Άστον Μάρτιν – βέβαια, με το που ξεκίνησε η σεζόν έγινε φανερό πως οι «πράσινοι» βρίσκονται πολύ, πολύ μακριά από οποιαδήποτε μορφή ανταγωνιστικότητας, γεγονός που διέλυσε άμεσα κάθε αφήγημα.
Από εκεί και πέρα, βλέποντας τις ομάδες του λεγόμενου «Big 4», η κατάσταση δεν φαίνεται και ιδιαίτερα ελκυστική: η Μακλάρεν έχει «μπετόν» δίδυμο οδηγών που δύσκολα θα αλλάξει, στη Μερσέντες ο μεν Ράσελ έχει συμβόλαιο μέχρι το ’27 και ο δε Αντονέλι δεν είναι…τρελός για να έχει τάσεις φυγής (ούτε ο Βολφ για να τον αντικαταστήσει), ενώ η Ρέντ Μπούλ μπορεί να έχει μια θέση κενή, ανάλογα με το (ρευστό) μέλλον του Μαξ Βερστάπεν, όμως η μεταβατική φάση στην οποία βρίσκεται σαν οργανισμός δεν αποτελεί και το πιο ασφαλές σενάριο.
Συνεπώς, με πρακτικά όλες τις θέσεις στα έτερα «βαριά» μονοθέσια είτε κλεισμένες είτε γεμάτες ερωτηματικά, η μοναδική επιλογή του Μονεγάσκου ήταν η παραμονή του στη Φεράρι.
Κάπου εδώ «κολλάει» και το ρεπορτάζ της ιταλικής Κοριέρε Ντέλα Σέρα στην προηγούμενη ανανέωση του Λεκλέρκ το 2024, όπου είχε αναφέρει ότι υπήρχαν «δικλείδες» οι οποίες επέτρεπαν στον Λεκλέρκ να σπάσει το συμβόλαιό του εφόσον η Φεράρι δεν ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική.
Αυτές ήταν ενεργές αποκλειστικά για το 2026, οπότε με το νέο του συμβόλαιο – το οποίο εκτός συγκλονιστικού απροόπτου περιλαμβάνει παρόμοιες οψιόν – θα έχει την ευκαιρία, εφόσον πάντα η Σκουντερία «βαλτώσει» αγωνιστικά, να ψάξει την τύχη του αλλού σε μεταγενέστερο χρόνο, και πιθανόν σε καλύτερες συνθήκες από τις υπάρχουσες.
Ανάγνωση 3η: η Φεράρι τον στηρίζει απόλυτα
Στο μυαλό πολλών τιφόζι (και όχι μόνο) έχει μείνει η νίκη του Λεκλέρκ το 2019 στη Μόντσα, μια εβδομάδα μετά από την παρθενική του νίκη στο Σπα – και περισσότερο ίσως η περιγραφή του ιταλικού Sky Sports, όπου ο εκφωνητής Κάρλο Βανζίνι περιγράφει τα τελευταία μέτρα πριν την καρό σημαία ουρλιάζοντας «Il Predestinato» – ο προορισμένος.
Αυτό το παρατσούκλι (το οποίο το είχε βγάλει ο ίδιος ο Βανζίνι όταν ο Μονεγάσκος ήταν…15!) έχει ακολουθήσει τον Λεκλέρκ μέχρι σήμερα, ακόμα και αν ο πολυπόθητος τίτλος δεν έχει έρθει. Δεν είναι σκοπός αυτού του κειμένου να αναλύσει τους λόγους, ωστόσο η…ετυμηγορία του κοινού φαίνεται να «βαραίνει» περισσότερο τη Φεράρι παρά τον 28χρονο – κοινώς, πως η ομάδα έχει «βλάψει» τις πιθανότητες του Λεκλέρκ περισσότερο από όσο έχει μειώσει ο Μονεγάσκος τις δικές της.
Αυτό φαίνεται πως πιστεύει και η ίδια η Σκουντερία, καθώς η ανανέωση του Λεκλέρκ (τουλάχιστον) μέχρι να μπει στην 4η δεκαετία της ζωής του δείχνει πως τον θεωρεί ακόμα ως το δυνατότερο περιουσιακό της στοιχείο.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα μομφή προς τον Λιούις Χάμιλτον, ειδικά από τη στιγμή που ο επτάκις παγκόσμιος έχει ανεβάσει εμφανώς την απόδοσή του φέτος – και σε κάθε περίπτωση, το ειδικό βάρος του Βρετανού πολυπρωταθλητή είναι τέτοιο που δύσκολα θα «σηκώσει» άνιση μεταχείριση, πάντα σε μια πιθανή μάχη τίτλου που περιλαμβάνει και τους δύο.
Στα 42 του ωστόσο, ο Χάμιλτον δεν θα είναι εύκολα μέλος της Φεράρι μεσοπρόθεσμα, όποτε στο Μαρανέλο προχώρησαν στη συγκεκριμένη κίνηση προκειμένου να σιγουρέψουν πως ανεξάρτητα από τον teammate, ο Σαρλ Λεκλέρκ θα είναι μια σταθερά στο γκαράζ της Σκουντερία.
Αντί επιλόγου: με αυτή την ανανέωση, έγινε επίσης σίγουρο πως κάπου μέσα στο 2027, ο Λεκλέρκ θα προσπεράσει τον Μίκαελ Σουμάχερ ως ο οδηγός με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της Φεράρι, ένα στατιστικό το οποίο από μόνο του έχει μια κάποια…αίγλη, θα έλεγε κάποιος.
Πέρα από αυτό, θα υπάρχει δίπλα στο όνομά του και το «Παγκόσμιος Πρωταθλητής»; Ιδού το ερώτημα που μένει να απαντηθεί και από τις δύο μεριές…
