Το Sportbeat αποχαιρετά με το δικό του τρόπο τον Λιονέλ Μέσι, λίγο πριν το δικό του last dance.
Λίγες ώρες απομένουν για τον μεγάλο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου: Η Αργεντινή θ’ αντιμετωπίσει την Ισπανία. Οι πρωταθλητές κόσμου θα υπερασπιστούν τον τίτλο τους κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Ο 39χρονος Λιονέλ Μέσι, ο άνθρωπος που με το αριστερό του πόδι μεγαλούργησε στο «χορτάρι» ως -επί δεκαετίες- μέλος της Μπαρτσελόνα, θα βρει απέναντί του τον -επίσης αριστεροπόδαρο- νέο σταρ των «μπλαουγκράνα»: Τον Λαμίν Γιαμάλ.
Ακούγεται ωραίο και πιασάρικο, θα μπορούσε να γίνει σενάριο μιας ταινίας με αντικείμενο το ποδόσφαιρο. Όμως, στη δική μας περίπτωση, οι τίτλοι τέλους θα πέσουν πριν την έναρξη του κρίσιμου αγώνα: Οι παίκτες των δύο ομάδων θα βρίσκονται στη φισούνα, αναμένοντας το σήμα του διαιτητή για να βγουν. Ο Μέσι θα βροντοφωνάξει για ακόμη μια φορά «vamos» και θα οδηγήσει την αρμάδα του στη σέντρα του γηπέδου. Όμως, αυτή η φορά θα είναι και η τελευταία. Μιας και είμαστε στις ΗΠΑ, την πάλαι ποτέ πατρίδα του καουμπόιδων το «αντίο» του Μέσι θα είναι όπως στα Ουέστερν: Την ώρα του ηλιοβασιλέματος.
Και κάπου εδώ τελειώνουν οι εικονοπλασίες του γράφοντα. Διότι, η πραγματικότητα προϋποθέτει και τη συνέχεια στο στάδιο «ΜetLife» του Νιου Τζέρσεϊ. Εκεί όπου στις 22:00 ώρα Ελλάδος, θα δούμε τον αληθινό «τελευταίο χορό» του Λιονέλ Μέσι: Αυτόν με τη φανέλα της «αλμπισελέστε» σε Μουντιάλ. Ένας χορός, ο οποίος ξεκίνησε το 2006 και θα τελειώσει με το σφύριγμα της λήξης του αγώνα. Το έκτο και τελευταίο κεφάλαιο του έπους θα ολοκληρωθεί μπροστά στα μάτια μας, είκοσι έτη μετά την έναρξή του.
«Αυτός είναι το μέλλον»
Ειλικρινά, μπορεί κάποιος να ξεχάσει το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που είδε; Εγώ σίγουρα όχι: Ιούνιος του 2006, ένατη ημέρα ου μήνα. Οι ώρες πραγματικά περνούσαν αργά και βασανιστικά, δε βοηθούσε και το θέρος (καλοκαίρι γαρ). Κλιματισμό δεν είχαμε εγκαταστήσει ακόμη, «πάλευα» να είχα …αγκαλιά μου έναν ανεμιστήρα. Παράλληλα, τα απαραίτητα καταναλώσιμα του καλοκαιριού: Κρύο τσάι, παγωτό ή γρανίτα, δροσερά φρούτα, άφθονο νερό. Η απόλυτη παρέα για το καλοκαίρι στο σπίτι! Πραγματική ιεροτελεστία για να παρακολουθήσω το Γερμανία–Κόστα Ρίκα, την εναρκτήρια αναμέτρηση της διοργάνωσης. Σκορ 4-2 υπέρ των γηπεδούχων «πάντσερ», αν μη τι άλλο χορταστική η αναμέτρηση.
Το Μουντιάλ της Γερμανίας ήταν η πρώτη διοργάνωση που είδα εξ’ ολοκλήρου και η προετοιμασία είχε ξεκινήσει μήνες πριν: Βιβλιαράκια-οδηγοί με παρουσιάσεις ομάδων και στατιστικά, αφίσες, άλμπουμ με αυτοκόλλητα. Από την αρχή, το μάτι μου είχε πέσει στον τρίτο όμιλο, τον «λάκκο των λεόντων»: Η Ακτή Ελεφαντοστού των ταλέντων, η Σερβία & Μαυροβούνιο με ένα αξιόλογο σύνολο (όταν ήταν ακόμη συνομοσπονδία), καθώς τα δύο «θηρία» και εκ των φαβορί του θεσμού, Ολλανδία και Αργεντινή.
Εκείνη την Αργεντινή, πόσο την θαύμαζα …Αγιάλα, Σορίν, Ρικέλμε, Σαβιόλα, Τέβεζ, Κρέσπο και πολλοί άλλοι. Μάλιστα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 της Αθήνας, είχα την τύχη να δω πολλούς από τους παίκτες αυτούς από κοντά, στον μεγάλο τελικό για το χρυσό μετάλλιο απέναντι στην Παραγουάη. Πάρα ταύτα, υπήρχε ακόμη ένα πρόσωπο, το οποίο είχα «βάλει στο μάτι». Ο λόγος για τον Λιονέλ Μέσι, ο οποίος δεν είχε κλείσει καλά-καλά τα 19 έτη! Αξίζει ν’ ανοίξουμε μια παρένθεση ακόμη, αυτή τη φορά για τα video games!
Για τον Μέσι είχα ακούσει πρώτη φορά τα τέλη του 2005 από έναν θείο μου. Την ώρα που ετοίμαζα την αποστολή της Μπαρτσελόνα στο PES 5, θυμάμαι να τον ρωτώ για ένα ξανθό(όπως τον αποτύπωναν οι Γιαπωνέζοι παραγωγοί στο παινχίδι) παίκτη με το νούμερο «30» στη φανέλα: «Αυτός είναι ο Μέσι και είναι το μέλλον στο ποδόσφαιρο». Έκτοτε, αυτή η ατάκα μου …καρφώθηκε στο υποσεινήδητο. Έβλεπα το επώνυμο αυτό και έλεγα «εδώ είμαστε». Δυστυχώς, έμεινε πρόωρα εκτός δράσης (από τις 7 Μαρτίου) για την πρωταθλήτρια Ευρώπης & Ισπανίας Μπαρτσελόνα. Έτσι, η κάθε του συμμετοχή, στα γήπεδα της Γερμανίας, ήταν κάτι παραπάνω από κομβική στα μάτια μου.
Δυστυχώς, η κατάληξη δεν πήγε όπως την περίμενα. Ο Μέσι δεν είχε μπόλικο χρόνο συμμετοχής στο τουρνουά. Μέτρησε τρεις συμμετοχές καθώς και σκόραρε μια φορά απέναντι στη συνομοσπονδία της Σερβίας με το Μαυροβούνιο. Η Αργεντινή αποκλείστηκε από τη διοργανώτρια Γερμανία στην προημιτελική φάση, κατά τη διαδικασία των πέναλτι. Ο ίδιος ο τεχνικός της «αλμπισελέστε», Χοσέ Πέκερμαν, δήλωσε ότι το μεγαλύτερό του λάθος ήταν η μη αξιοποίηση του 19χρονου -τότε- Μέσι στον αγώνα κόντρα στους οικοδεσπότες. Τουλάχιστον
Φοιτώντας υπό τις οδηγίες του προκατόχου του
Με τη δύναμη που μας δίνει το πληκτρολόγιο, κάνουμε ένα fast forward τέσσερα έτη μετά. Καλοκαίρι του 2010. Ο Μέσι έχει ήδη κατακτήσει τα ΠΑΝΤΑ με την Μπαρτσελόνα τη σεζόν 2008-09 (κυριολεκτικά), έχει κάνει παπάδες και την χρονιά του Μουντιάλ και ετοιμάζεται για τη δεύτερη συμμετοχή του στη διοργάνωση με την εθνική Αργεντινής.
Το σύνολο «σφίζει» από ταλέντο στο μεσοεπιθετικό τρίτο, με παίκτες όπως οι Ντι Μαρία, Τέβεζ, Αγκουέρο, Μιλίτο και Ιγκουαΐν. Πάρα ταύτα, η πρόκριση στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής ήρθε με το ζόρι. Προπονητής (από το 2008) ήταν ο απόλυτος ποδοσφαιρικός θρύλος της χώρας, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Ως την πρόσληψή του στην Αργεντινή, δεν είχε κάποια ιδιαίτερη παρουσία στον πάγκο ομάδας που να ξεχώρισε. Ίσα-ίσα, το προπονητικό του υπόβαθρο ήταν αρκετά πτωχό.
Ο ρόλος του σαν τεχνικός ήταν μάλλον τυπικός, καθώς αυτό που ήθελε η ποδοσφαιρική ομοσπονδία ήταν η «αύρα». Η προσωπικότητα του Ντιέγκο, αυτό το larger than life στοιχείο το οποίο άπαντες ήλπιζαν ότι θα μπορούσε να μεταδώσει στους παίκτες του. Ειδικά στο διάδοχό του, Λιονέλ Μέσι.
Στη φάση των ομίλων, η Αργεντινή βρήκε απέναντί της τη Νιγηρία, την Ν. Κορέα και την Ελλάδα. Με ένα σχετικά άνετο 3×3, η ομάδα του Μαραντόνα προκρίθηκε στα νοκ άουτ. Σε ένα επαναλαμβανόμενο σενάριο, όπως και το 2006, αντιμετώπισε το Μεξικό στη φάση των 16 (επιβλήθηκε με 3-1) και στους «8» βρήκε απέναντί της τη Γερμανία. Αυτή τη φορά, δε χρειάστηκαν πέναλτι, ούτε καν η παράταση, καθώς τα «πάντσερ» …ποδοπάτησαν τους Λατινοαμερικάνους με το ευρύ 4-0.
Ο Λιονέλ Μέσι είχε πέντε αναμετρήσεις στο τουρνουά μα η συνολική του απόδοση κάθε άλλο παρά δικαίωσε το όνομά του. Τελική συνεισφορά, μόλις μια ασίστ. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο οποίος δρούσε περισσότερο ως ασπίδα προστασίας του Μέσι, κάθε άλλο παρά κατάφερε να αναδείξει τον ηγετικό ρόλο του 23χρονου.
Ο βασιλιάς δίχως το στέμμα
Κάπως έτσι φτάνουμε στα «μισά» της διαρομής. Το καλοκαίρ του 2014, η διοργάνωση φιλοξενήθηκε στα γήπεδα της Βραζιλίας. Πριν την έναρξη του Μουντιάλ, η Αργεντινή λογιζόταν ως το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Ο Μέσι μπορεί να μην είχε την άψογη χρονιά με την Μπαρτσελόνα, όμως η υπόθεση με τη φανέλα της Αργεντινής ήταν διαφορετική.
Στον όμιλο, «σάρωσε» Νιγηρία, Βοσνία & Ερζεγοβίνη και Ιράν, ενώ στους «16», έβαλε τη σφραγίδα του και απέναντι στην Ελβετία. Οι τέσσερις πρώτες αναμετρήσεις είχαν ισάριθμες φορές MVP τον πρωταγωνιστή μας! Στα προημιτελικά, το πολυτάλαντο Βέλγιο ήταν το εμπόδιο που βρέθηκε απέναντι στην «αλμπισελέστε», το οποίο κάμφθηκε. Ο ημιτελικός απέναντι στην Ολλανδία κρίθηκε στα πέναλτι υπέρ των Αργεντινών, ενώ ο τελικός απέναντι στη Γερμανία, βρήκε νικητές τους Ευρωπαίους στην παράταση.
Για τρίτη συνεχή χρονιά, τα «πάντσερ» ήταν αυτά που επικρατούσαν σε νοκ άουτ αναμέτρηση απέναντι στην Αργεντινή. Ο Μέσι αγωνίστηκε σε όλες τις αναμετρήσεις, σκόραρε 4 φορές και έδωσε 1 ασίστ. Μάλιστα, αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος παίκτης του τουρνουά. Όμως, οι στείρες (από τέρματα) εμφανίσεις του στα ματς μετά τους προημιτελικούς, έφεραν -και πάλι- μουρμούρα.
Μια μουρμούρα η οποία δεν μετριάστηκε, μα ίσα-ίσα, γιγαντώθηκε. Δημοσιογράφοι και ΜΜΕ, σχολιαστές, απλός κόσμος σε όλη την υφήλιο, συνάδελφοί του. Ακόμη και ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν «μάσησε» τα λόγια του σχετικά με το χαρακτήρα του Μέσι και τις δυνατότητες του δεύτερου να ηγηθεί το σύνολο αυτό. «Ανθρωποφαγία», το αγαπημένο …σπορ απανταχού της Γης.
Ως ηγέτης εν αποστρατεία
Το 2016, η Αργεντινή ηττήθηκε στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Λ. Αμερικής από τη Χιλή. Ήταν η τρίτη συνεχόμενη ήττα με τον Μέσι στο ρόστερ, αυτή που τον «λύγισε» περισσότερο. Ο ίδιος ο Αργεντινός ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την εθνική ομάδα της χώρας του. Παρόλα ταύτα, οι αντιδράσεις χιλιάδων συντοπιτών του τον έκαναν ν’ αλλάξει γνώμη και έτσι, επανήλθε γοργά-γοργά στη δράση.
Βοήθησε την Αργεντινή να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 που διεξήχθη στη Ρωσία. Ένα πέρασμα αρκετά περιπετειώδες, καθώς η Αργεντινή βρισκόταν σε μεταβατική περίοδο. Οι περισσότεροι αστέρες ήταν σε προχωρημένη ηλικία και το έργο του Μέσι σαφώς πιο δύσκολο.
Στους ομίλους, η Ισλανδία απέσπασε ισοπαλία 1-1 από τους Αργεντινούς. Ακολούθως, η -μετέπειτα φιναλίστ- του θεσμού, Κροατία, «διέλυσε» με 3-0 την ομάδα του Μέσι, αφήνοντάς την με το ένα πόδι εκτός συνέχειας. Ο ηγέτης των Κροατών, Λούκα Μόντριντς, δήλωσε ότι «ο Μέσι είναι φανταστικός ποδοσφαιριστής μα δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του».
Στον τελευταίο αγώνα του ομίλου, η Αργεντινή επικράτησε με 2-1 απέναντι στη Νιγηρία, πήρε την πρόκριση για τους «16» και ο Μέσι αναδείχθηκε ως ο παίκτης του αγώνα. Όμως, η χαρά δεν επεκτάθηκε πολύ, καθώς επόμενος αντίπαλος ήταν η Γαλλία, μετέπειτα τροπαιούχος. Παρά την σπουδαία προσπάθεια των Αργεντινών, ηττήθηκαν με 4-3.
Ο ώριμος «εκτελεστής»
Τα χρόνια πέρασαν. Ο Μέσι έχει «πατήσει» τα 30, η φουρνιά της Αργεντινής δεν έχει βγάλει πολλούς αστέρες, πόσα να είναι τα ψωμιά της ομάδας; Αυτές να ήταν οι σκέψεις των περισσότερων φίλων του ποδοσφαίρου πριν το 2021, ίσως και πιο σκληρές. Κι όμως, αυτός ο ώριμος πλέον Μέσι, η εξελιγμένη του μορφή, η οποία πλέον, λόγω ηλικίας, υπολόγιζε κάθε του κίνηση με εξαιρετική ακρίβεια, αποδείχθηκε εφιάλτης για όλους!
Το ρόδι θα έσπαγε και μάλιστα, όχι μια φορά! Η αρχή «γράφτηκε» με την κατάκτηση του Κυπέλλου εθνών Λ. Αμερικής το 2021 και τη νίκη απέναντι στη Βραζιλία στον τελικό. Ακολούθησε η -κερδοφόρα- παρένθεση του Finalissima απέναντι στην Ιταλία το 2022, στο δρόμο για το Κατάρ το ίδιο έτος. Μια διοργάνωση που ξεκίνησε με ήττα απέναντι στη Σαουδική Αραβία!
Σε αντίθεση με το παρελθόν, η Αργεντινή δε κοίταξε ποτέ ξανά πίσω. Νίκες απέναντι σε Μεξικό και Πολωνία και πρόκριση στους «16». Νέα νίκη με 2-1 κόντρα στους Αυστραλούς και η αποστολή έγραφε «Ολλανδία». Σε ένα από τα πιο συζητημένα ματς της ιστορίας, ο Μέσι και οι συμπαίκτες του πήραν την πρόκριση για τα ημιτελικά. Στα ημιτελικά, επικράτησαν με το ευρύ 3-0 απέναντι στην Κροατία, παίρνοντας έτσι εκδίκηση για το 2018.
Κάπως έτσι φτάνουμε στον τελικό απέναντι στη Γαλλία. Μια ομάδα η οποία είχε κατακτήσει το προηγούμενο τρόπαιο στη Ρωσία και φιλοδοξούσε να επαναλάβει το θρίαμβο. Ήταν ένας από τους πλέον τρελούς τελικούς, ένα ματς με απανωτές αλλαγές στο σκορ και τα συναισθήματα, μα κυρίως, η απόλυτη επιτυχία του Μέσι. Η βραδιά που έδιωξε κάθε «σκοτεινό σύννεφο» από την προσωπική του παρουσία με τη φανέλα της «αλμπισελέστε».
Μπορούσε πλέον να περηφανεύεται ότι στα 35 του, έχοντας περάσει από την πόρτα της …απόσυρσης, έφερε ακόμη έναν τίτλο, τον πλέον πολύτιμο στην εθνική του ομάδα: Το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου! Σκόραρε επτά φορές, μοίρασε τρεις ασίστ, αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος του τουρνουά. Δεν είχε τίποτα άλλο ν’ αποδείξει πλέον. Κι όμως, θέλει κι άλλο.
Πήγε στα 37 του με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του να κατακτήσει κι άλλο τίτλο. Ο λόγος για το Copa America, το οποίο διεξήχθη στις ΗΠΑ. Το έκανε κι αυτό. Φέτος, «κατέβηκε» στο Μουντιάλ, με στόχο το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο. Στα 39 του έτη, έχει οκτώ τέρματα και τέσσερις ασίστ: Συμμετοχή σε 12, ΔΩΔΕΚΑ ολογράφως γκολ. Νούμερα που ζαλίζουν γιατί μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή 39 ετών! Δεν αγωνίζεται σε κάποιο υποδεέστερο πρωτάθλημα, μα σε ένα τουρνουά κόντρα στους κορυφαίους του χώρου!
Η ευλογία της ζωής
Πολλές φορές διαβάζω για την τύχη του «να ζούμε στην τάδε εποχή». Μια φράση η οποία αναφέρεται κατά την εποχή δράσης ενός αξιοθαύμαστου προσώπου, το έργο του οποίου αξίζει θαυμασμού ή μελέτης. Ενός ανθρώπου ο οποίος κατάφερε να βελτιώσει και να αποτελέσει φάρο έμπνευσης την κοινωνία. Είτε μιλάμε για έναν ιατρό, κάποιον καθηγητή, έναν μελετητή. Ίσως κάποιον καλλιτέχνη, είτε για τρόπον τινά, καλλιτέχνη, όπως ο Μέσι στην περίπτωσή μας.
Η μετάλλαξη αυτού του ανθρώπου ως αθλητή αποτελεί (και θα συνεχίσει να το κάνει) πηγή έμπνευσης μα και μελέτης. Το αξιοθαύμαστο της εξέλιξής του σε ατομικό επίπεδο, τόσο αθλητικά ως προς τα προσόντα του, όσο και ψυχολογικά και η «μεταμόρφωσή» του στον απόλυτο πρωταγωνιστή. Μια εξέλιξη η οποία αποτυπώθηκε σε πέντε πρόσωπα. Ένα πραγματικό φαινόμενο που είμαστε ευλογημένοι για το ότι το προλάβαμε σε ολόκληρη τη διάρκειά του, ο Λιονέλ Μέσι.
Ο κύκλος πλησιάζει την ολοκλήρωσή του: Όπως και πριν από 20 έτη, οι ώρες περνούν αργά και βασανιστικά. Νιώθω τα ίδια συναισθήματα με τότε, πριν από το πρώτο μου Μουντιάλ. Αγωνία. Καρτερώ την στιγμή που θα δω για τελευταία φορά αυτόν τον θρύλο να βγαίνει από τη φισούνα του γηπέδου. Για ένα ακόμη, το πλέον θριαμβευτικό «vamos» προς τους συμπαίκτες του. Για τον «τελευταίο χορό».
