Για πολλούς φίλους του NBA, αυτή είναι η καλύτερη μέρα του χρόνου: 30 ομάδες, 2 μέρες, 60 επιλογές από τις οποίες θα βγουν τα επόμενα αστέρια του παγκόσμιου μπάσκετ – και αυτοί είναι δέκα παίχτες που θα καθορίσουν τη φετινή διαδικασία…

Εϊ Τζέι Ντιμπάντσα, Φόργουορντ, 19 ετών
Στατιστικά: 25.5 πόντοι, 6,8 ριμπάουντ, 3,7 ασίστ ανά αγώνα με 51% εντός παιδιάς, 33,1% στο τρίποντο.
Που θα επιλεγεί: #1-3 – τα περισσότερα mock drafts τον έχουν ως την πρώτη επιλογή, και για καλό λόγο. Τα αθλητικά του προσόντα είναι εξωφρενικά για το ύψος του (2.06μ.), είναι εξαιρετικός στα τελειώματα κοντά στο καλάθι, ενώ οι κινήσεις του στο mid-range θυμίζουν παίχτες άλλων εποχών. Ως ο απόλυτος σταρ στο BYU, είχε πρακτικά όλη την επίθεση “στημένη” πάνω του, όπως και την προσοχή των αντιπάλων.
Αυτό το τελευταίο είναι και το πρόβλημα, καθώς σχεδόν τα μισά του σουτ προέρχονται από μέση απόσταση, μια συνθήκη που δεν εναρμονίζεται καθόλου με το σύγχρονο NBA. Επίσης, στα αρνητικά υπάρχει και το μέτριο τρίποντο (33%), όπως και η απουσία προσπάθειας στην άμυνα παρά τα αθλητικά προσόντα.
Παρόλα αυτά, οι παίχτες που συνδυάζουν ύψος, αθλητικά προσόντα και ευχέρεια στο σκοράρισμα όπως ο Ντιμπάντσα, δεν είναι δυνατό να περνάνε απαρατήρητοι, ιδιαίτερα όταν το ταβάνι είναι τόσο ψηλό.
Καλύτερη περίπτωση: Τρέισι Μακγκρείντι, ένας ψηλός, ασταμάτητος σκόρερ που μπορεί να είναι η #1 επιλογή σε οποιαδήποτε ομάδα
Χειρότερη περίπτωση: Μάικλ Μπίσλι, ένας χαρισματικός σκόρερ ο οποίος δεν εξελίσσει το παιχνίδι του

Ντάριν Πίτερσον, Γκάρντ, 19 ετών
Στατιστικά: 20,2 πόντοι, 4,2 ριμπάουντ, 1,6 ασίστ με 43,8% εντός παιδιάς, 38,2% στο τρίποντο
Που θα επιλεγεί: #1-3 – πριν ξεκινήσει η σεζόν ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για το #1 στο ντράφτ, ωστόσο η χρονιά του σημαδεύτηκε από πολλούς τραυματισμούς και αρκετά ερωτηματικά για την κατάστασή του.
Στα θετικά, είναι ένας παίχτης που μπορεί να “σκοτώσει” τις αντίπαλες άμυνες από οποιαδήποτε απόσταση, είτε στατικός, είτε μετά από ντρίμπλα. Αμυντικά είναι ήδη σε καλό επίπεδο, ιδιαίτερα στις βοήθειες από την αδύνατη πλευρά, με την γενικότερη “αίσθηση” που έχει για το παιχνίδι να είναι εξαιρετική και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Στα αρνητικά είναι ο επανεμφανιζόμενος τραυματισμός του στον οπίσθιο μηριαίο, ο οποίος φανερά τον ενοχλούσε καθ’ όλη την διάρκεια της σεζόν, ενώ και η ικανότητά του στην πάσα δεν εντυπωσίασε, αν και το τελευταίο οφείλεται (και) στην απουσία spacing που είχε το Κάνσας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δείχνει η επιλογή του να αποφύγει τις επαφές με οποιαδήποτε ομάδα πλην των Ουίζαρντς (που έχουν το #1 πικ), ωστόσο αυτό δεν φαίνεται να επηρεάζει τόσο την κατάσταση.
Καλύτερη περίπτωση: Ντέβιν Μπούκερ με καλύτερη άμυνα, ένας παίχτης επιπέδου MVP γύρω από τον οποίο χτίζεις την ομάδα σου
Χειρότερη περίπτωση: Έρικ Γκόρντον, εξαιρετικός σκόρερ ο οποίος όμως δεν φτάνει ποτέ στα επίπεδα που μπορεί λόγω τραυματισμών

Κάμερον Μπούζερ, Φόργουορντ, 19 ετών
Στατιστικά: 22,5 πόντοι, 10,2 ριμπάουντ, 4,1 ασίστ με 55,6% εντός παιδιάς και 39,1% στο τρίποντο
Που θα επιλεγεί: #1-4: γιος του παλιού All-Star παίχτη Κάρλος, ο Κάμερον παίζει την ίδια θέση αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο. Εξαιρετικά ευφυής στον τρόπο με τον οποίο “διαβάζει” το παιχνίδι, τα advanced στατιστικά του στην μία χρονιά στο Ντιούκ ήταν εξωφρενικά. Καλός κάτω από το καλάθι, έξυπνος πασέρ και αδυσώπητος ριμπάουντερ, μπορεί επίσης να απειλήσει από το τρίποντο.
Όλα τα ερωτήματα για τον Μπούζερ συμπυκνώνονται σε έναν τομέα: την αθλητικότητα. Δεν είναι ιδιαίτερα αλτικός, ούτε και ταχύς, ενώ το ύψος του (2.06) κάνει πολύ δύσκολη την χρήση του στο “5”, την ίδια στιγμή που δύσκολα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει πιο γρήγορους φόργουορντ στο “4”.
Πέρσι, ήταν με μεγάλη διαφορά ο καλύτερος παίχτης του NCAA. Θα μπορέσει να δείξει την ίδια εικόνα και στην καλύτερη λίγκα του κόσμου;
Καλύτερη περίπτωση: Κρίς Γουέμπερ, ένα γκαρντ σε σώμα φόργουορντ από το οποίο περνάνε όλες οι επιθέσεις της ομάδας του, σε επίπεδο All-NBA
Χειρότερη περίπτωση: Αλ Χόρφορντ με την φανέλα των Χόκς, ένας παίχτης που βασίζεται στο μυαλό του παρά στα αθλητικά στοιχεία, χωρίς να γίνει ποτέ σούπερσταρ

Κάλεμπ Γουίλσον, Φόργουορντ, 19 ετών
Στατιστικά: 19,8 πόντοι, 9,4 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ με 57,8% εντός παιδιάς και 26% στο τρίποντο
Που θα επιλεγεί: #3-4, ξεκίνησε τη σεζόν ως πιθανό πικ στη λοτταρία, αλλά την τελείωσε ως (πιθανότατα) top-5. Αθλητής στίβου σε σώμα μπασκετμπολίστα, καρφώνει ό,τι υπάρχει γύρω από το καλάθι, μπορεί να μαρκάρει άνετα τέσσερις θέσεις, ενίοτε δημιουργεί και για τον εαυτό του.
Ωστόσο, αυτή τη στιγμή αδυνατεί να απειλήσει από μακριά (26% σε 27 τρίποντα συνολικά), ενώ και αμυντικά “τζογάρει”, γεγονός που τον βγάζει συχνά εκτός θέσης. Ερωτηματικό επίσης παραμένει ο ρόλος του με τη μπάλα στα χέρια – αν παραμείνει off-ball φόργουορντ, το ταβάνι του μειώνεται σημαντικά.
Καλύτερη περίπτωση: Πασκάλ Σιάκαμ, ένας “ακατέργαστος” αρχικά παίχτης που με τα χρόνια καλύπτει τις αδυναμίες του και γίνεται All-Star
Χειρότερη περίπτωση: Όμπι Τόπιν χωρίς σουτ, φόργουορντ που “αλλάζει” το παιχνίδι από τον πάγκο με την αθλητικότητά του, χωρίς όμως να εξελίσσεται σε κάτι πιο ολοκληρωμένο

Ντάριους Ακάφ Τζ., Γκαρντ, 19 ετών
Στατιστικά: 23,5 πόντοι, 3,1 ριμπάουντ, 6,4 ασίστ με 48,4% εντός παιδιάς και 44% στο τρίποντο
Που θα επιλεγεί: #5-9, ασύλληπτος σουτέρ που θυμίζει…Λίλαρντ, τόσο στον τρόπο που σουτάρει όσο και στο range του – μπορεί να σκοράρει με οποιοδήποτε τρόπο. Καλός στα τελειώματα κοντά στο καλάθι, πολύ βελτιωμένος πασέρ φέτος, γενικότερα παίχτης που μπορεί να “σηκώσει” plays μιας ομάδας.
Αμυντικά δεν τον βοηθάει το σώμα του (1,91μ., 86 κιλά), ωστόσο και η προσπάθειά του σε αυτό τον τομέα χαρακτηρίζεται τουλάχιστον αναιμική.
Καλύτερο σενάριο: Τρε Γιάνγκ με χειρότερη δημιουργία, χαρισματικός επιθετικά γκαρντ που χρειάζεται κάλυψη στην άμυνα
Χειρότερο σενάριο: Κόουλ Άντονι, microwave σκόρερ από τον πάγκο, περιορισμένου ρόλου και χρόνου

Κίτον Βάγκλερ, Γκαρντ, 20 ετών
Στατιστικά: 17,9 πόντοι, 5,1 ριμπάουντ, 4,2 ασίστ με 44.5% εντός παιδιάς και 39,7% στο τρίποντο
Που θα επιλεγεί: #5-9, το μεγαλύτερο success story των τελευταίων πολλών draft – ξεκίνησε τη σεζόν ως άγνωστος μεταξύ αγνώστων, την τελείωσε ως σίγουρη επιλογή στην πρώτη δεκάδα. Τρομερός σουτέρ, παίρνει πάντα τις σωστές αποφάσεις είτε στο σκοράρισμα είτε στη δημιουργία, ενώ επιδιώκει την επαφή κοντά στο καλάθι.
Αθλητικά δεν είναι κάτι σπουδαίο, γεγονός που περιορίζει την χρησιμότητά του ως επίκεντρο μιας επίθεσης – όπως και την αμυντική του συνεισφορά, η οποία κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα.
Καλύτερο σενάριο: Μπράντον Ρόι χωρίς τους τραυματισμούς, ένας shot maker που “διαβάζει” άμεσα τις καταστάσεις
Χειρότερο σενάριο: Λούκ Κενάρντ, σουτέρ ολκής που δεν έχει τα αθλητικά προσόντα για να πάρει περισσότερες ευθύνες σε τέτοιο επίπεδο

Γιαξέλ Λέντεμποργκ, Φόργουορντ, 24 ετών
Στατιστικά: 15,1 πόντοι, 6,9 ριμπάουντ, 3,3 ασίστ με 51,5% εντός παιδιάς και 32,9 % στο τρίποντο
Που θα επιλεγεί: #9-15, πρωταθλητής με το Μίσιγκαν και το αρχέτυπο του “3&D” φόργουορντ που αναζητείται εδώ και χρόνια από ολόκληρο το NBA. Εξαιρετικός αμυντικός τόσο στην περιφερειακή άμυνα όσο και στη βοήθεια κοντά στο καλάθι, το ύψος του (2.06μ.) και το άνοιγμα χεριών (2,23μ.) μπορούν να τον “πλασάρουν” ακόμα και ως “5” σε πιο ελαφριά σχήματα.
Το σουτ του είναι βελτιωμένο μεν, όχι ακόμα σταθερό δε, ενώ η ηλικία του είναι το μεγάλο ερωτηματικό: όντας έως και 5 χρόνια μεγαλύτερος από άλλους υποψήφιους, πόσο μπορεί να βελτιωθεί ακόμα;
Καλύτερο σενάριο: βελτιωμένος Ρόμπερτ Κόβινγκτον, παίχτης με σταθερή παρουσία σε ομάδες πρωταθλητισμού που κάνει όλα τα “μικρά” πράγματα, ρολίστας πολυτελείας
Χειρότερο σενάριο: Γκράντ Γουίλιαμς με χειρότερο σουτ, ένας δυνατός φόργουορντ που μπορεί να αμυνθεί τρομερά στις αλλαγές, χωρίς όμως να δίνει πολλά στην επίθεση

Αντάι Μάρα, Σέντερ, 21 ετών
Στατιστικά: 12,2 πόντοι, 6,8 ριμπάουντ, 2,5 ασίστ με 67% εντός παιδιάς και 56,4% στις βολές
Που θα επιλεγεί: #10-15, κάποτε “μεγάλο” prospect του NCAA που έκανε το ξεπέταγμα στο Μίσιγκαν μετά από δύο κακές σεζόν στο UCLA. Πανύψηλος (2,21μ.), “σκεπάζει” το καλάθι με χαρακτηριστική ευκολία στην άμυνα, και λειτουργεί στην επίθεση ως πλειμέικερ από τις γωνίες της ρακέτας, ενώ έχει αξιόπιστο ρεπερτόριο στο ποστ παιχνίδι.
Τα κύρια ζητήματα είναι η ευκινησία του, ιδιαίτερα αμυντικά, όπως και η απουσία απειλής από μακριά, κάτι που φαίνεται και από το κακό ποσοστό στην γραμμή των ελευθέρων βολών.
Καλύτερο σενάριο: Μαρκ Γκασόλ χωρίς σουτ, κάποιος που αλλάζει το παιχνίδι με την προσήλωσή του αμυντικά και τη δημιουργία από το ποστ στην επίθεση
Χειρότερο σενάριο: καλύτερος Μπόμπαν Μαριάνοβιτς, ένας σέντερ που χρησιμοποιείται σποραδικά, καθώς δεν μπορεί να ακολουθήσει την ταχύτητα του NBA

Μπένετ Στίρτζ, Γκάρντ, 23 ετών
Στατιστικά: 19,8 πόντοι, 2,6 ριμπάουντ, 4,4 ασίστ με 47,7% εντός παιδιάς και 35,8% στο τρίποντο
Που θα επιλεγεί: #12-25, ένα από τα καλύτερα γκαρντ της περσινής σεζόν, τρομερός σουτέρ – ειδικά μετά από ντρίμπλα – όπως και δημιουργός υψηλής κλάσης. Στα θετικά και η ασύλληπτη αντοχή του – έπαιξε 38 λεπτά ανά αγώνα φέτος και…39.4 πέρσι, όπως και το σύνολο (!) των τεσσάρων παιχνιδιών της φετινής March Madness.
Αθλητικά απέχει αρκετά από τα ελίτ γκαρντ της λίγκας, με την άμυνά του να είναι πραγματικά κακή, ειδικά όταν χρειάζεται να αποφύγει τα σκρίν. Στα 23 του πλέον, είναι άγνωστο αν έχει ακόμα περιθώρια να την βελτιώσει.
Καλύτερο σενάριο: Κέρκ Χάινριχ, ένας αξιόπιστος γκαρντ που μπορεί να ηγηθεί της second unit, αλλά επίσης και να παίξει ως βασικός χωρίς να αποτυγχάνει
Χειρότερο σενάριο: Σαρούνας Γιασκεβίτσιους, ένας όχι-και-τόσο αθλητικός άσσος που παρά τα ξεκάθαρα χαρίσματά του, αδυνατεί να βρει θέση στο NBA εξαιτίας της άμυνάς του

Τζείντεν Κουέιντανς, Σέντερ, 19 ετών
Στατιστικά: 5 πόντοι, 5 ριμπάουντ, 0,8 μπλοκ ανά αγώνα με 57,1% εντός παιδιάς
Που θα επιλεγεί: #10-#25, το μεγαλύτερο ερωτηματικό στο φετινό draft. Έπαιξε μόλις πέντε παιχνίδια φέτος στο Κεντάκι, με τη ρήξη χιαστού που υπέστη τον Φεβρουάριο του 2025 να τον ταλαιπωρεί ακόμα. Εκπληκτικός μπλοκέρ, άνω του μετρίου ριμπάουντερ, μπορεί ακόμα και να επιτεθεί με ντρίμπλα απέναντι σε πιο αργούς ψηλούς.
Το τεράστιο ερώτημα είναι ο ιατρικός του φάκελος, και κατά πόσο είναι επιρρεπής στους τραυματισμούς, καθώς βασίζεται εξ’ ολοκλήρου στα αθλητικά του προσόντα. Η απουσία απειλής από μακριά κάνει το παιχνίδι του μονοδιάστατο στην επίθεση, ως rim running ψηλός.
